Randomizowana, kontrolowana próba jednostki oceny geriatrycznej we wspólnotowym szpitalu rehabilitacyjnym czesc 4

Oceny pacjentów dokonywano przed randomizacją i przez sześć tygodni, sześć miesięcy i rok po randomizacji. Wywiady po wypisaniu zostały przeprowadzone w miejscu zamieszkania każdego pacjenta. Zebrane dane obejmowały cechy demograficzne, informacje o miejscu zamieszkania, zgłaszaną przez siebie zdolność wykonywania czynności fizycznych, od podstawowej samoobsługi po przenoszenie ciężkich przedmiotów, 9 obserwowanych osiągnięć w czasie testów fizycznych (w tym czasowych testów funkcji manualnych), 10 wyników w skali depresji Centrum Epidemiologii (CES-D), 11 oraz wyniki badania Mini-stan psychiczny Folstein.12 W przypadku skali życia codziennego lub ADL dane dotyczące ośmiu wskaźników zostały ocenione w skalach z pięcioma punktami, jak następuje: (1) niezdolność do wykonywania czynności, (2) wymaga pomocy innej osoby i sprzętu, ( 3) wymaga pomocy innej osoby, (4) wymaga jedynie pomocy ze strony sprzętu i (5) nie wymaga żadnej pomocy. Niezależność w odniesieniu do każdego działania została zdefiniowana jako zdolność do wykonania zadania bez pomocy innej osoby. Minimalna utrata wartości ADL została zdefiniowana jako niezależność od sześciu lub więcej wskaźników, umiarkowane upośledzenie jako niezależność od dwóch do pięciu indeksów, a poważne upośledzenie jako niezależność od nie więcej niż jednego wskaźnika. Dane dotyczące korzystania z domu opieki i użytku w szpitalu uzyskano od pacjenta i rodziny i zostały zweryfikowane przez zaangażowane instytucje.
Pod koniec badania ciężkość choroby pacjentów podczas pobytu w szpitalu przed randomizacją była oceniana retrospektywnie na podstawie dokumentacji medycznej przez lekarza doświadczonego w takich ocenach i nieuczestniczącego wcześniej w badaniu. Ciężkość mierzono jako punktację APACHE II dla każdego pacjenta za pomocą metody Knaus i wsp. 13. W przypadkach brakujących lub nieudokumentowanych danych klinicznych, przypisano normalne wartości bez punktów za dotkliwość. Przydziały do grup interwencyjnych były w dokumentacji medycznej, ale zadania stratyfikacji ryzyka nie były.
Analiza statystyczna
W przypadku zmiennych ciągłych porównywalność badanych grup została przetestowana za pomocą testu t Studenta dla różnic między średnimi dwóch niezależnych próbek (łączna ocena wariancji populacji); w przypadku zmiennych jakościowych zastosowano test chi-kwadrat statystycznej niezależności.14 Wszystkie analizy dotyczące wyników wykorzystywały podejście zamiar-leczenie, z wszystkimi danymi dla pacjenta przypisanego do grupy, do której pacjent został przydzielony podczas randomizacji. Rozkłady przeżycia i rozkłady czasu do pierwszego przyjęcia do domu opieki były analizowane za pomocą statystyk testu log-rank.15, 16 Współczynniki zagrożenia i ich 95-procentowe przedziały ufności oszacowano za pomocą modeli regresji proporcjonalnych hazardów Coxa 16, 17 Wszystkie dane statystyczne testy były dwukierunkowe (dwustronne), przy czym P = 0,05 stosowano jako kryterium istotności statystycznej.
Przed rozpoczęciem badania oszacowaliśmy rozmiary próbek potrzebne dla poziomu alfa równego 0,05 (dwustronny) i mocy równej 0,80. Obliczenia te pokazały, że jeśli połowa słabych pacjentów w podeszłym wieku, którzy byliby hospitalizowani i utracili funkcję, została umieszczona w domach opieki w ciągu jednego roku, potrzebna byłaby całkowita próba 180 w celu wiarygodnego wykrycia zmniejszenia odsetka osób w domu opieki do 30 procent w grupie interwencyjnej
[więcej w: pryskające bańki, wątroba muszkatołowa, nawykowe zwichnięcie rzepki ]