Randomizowana, kontrolowana próba jednostki oceny geriatrycznej we wspólnotowym szpitalu rehabilitacyjnym ad 5

Chociaż prognozy wskazywały, że w badaniu można zapisać więcej niż 200 osób, ograniczenia czasowe i fiskalne umożliwiły randomizację jedynie 155 osób. Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka 155 pacjentów po randomizacji * Tabela przedstawia podstawowe cechy demograficzne i status funkcjonalny 155 pacjentów objętych badaniem. Średni wiek pacjentów wynosił 78,8 lat (zakres od 61 do 100). Nie było znaczących różnic między grupą oceniającą geriatryczną a grupą kontrolną w odniesieniu do danych demograficznych linii bazowej, wyników w inwentaryzacji CES-D i egzaminu Mini-Mental State, codziennych czynności lub pomiarów w czasie sprawności fizycznej. Nie było znaczących różnic w typach diagnoz lub punktach ciężkości choroby pomiędzy obiema grupami. Najczęstsze diagnozy na odesłanie były następujące: złamanie kości udowej u 28 pacjentów (18 procent), inne złamania u 23 (15 procent), inne schorzenia wymagające chirurgii ortopedycznej w 9 (6 procent), schorzenia wymagające zabiegów nieoperacyjnych w 14 (9 procent ), zaburzenia krążenia w 21 (14 procent), udar mózgu w 15 (10 procent), zaburzenia mięśniowo-szkieletowe w 9 (6 procent), zaburzenia psychiczne w 7 (5 procent), zaburzenia endokrynologiczne w 6 (4 procent), zaburzenia płucne w 6 (4 procent) i różne zaburzenia medyczne w 17 (11 procent). Obserwowano tendencję do dłuższych początkowych pobytów w szpitalu w grupie kontrolnej (p = 0,09).
Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka pacjentów po randomizacji w zależności od ryzyka natychmiastowego umieszczenia w domu opieki. * Podstawowe cechy demograficzne, wskaźniki ciężkości choroby i stan funkcjonalny pacjentów po stratyfikacji według wyższego niższe ryzyko natychmiastowego umieszczenia w domu opieki pokazano w Tabeli 2. Pacjenci z grupy o podwyższonym ryzyku mieli znacznie dłuższe początkowe pobyty w szpitalu, wyższą ocenę ostrości choroby i wyższy poziom zależności, mierzony w skali ADL na linii podstawowej. . Analiza regresji logistycznej przypisań warstwowych zidentyfikowała sześć zmiennych, które były związane z opinią wyrażoną przez pacjenta lub rodzinę podczas randomizacji o prawdopodobieństwie natychmiastowego umieszczenia w domu opieki, jeżeli stan funkcjonalny nie poprawił się. Zmieniono długość pobytu szpitalnego (P <0,001), wiek (P <0,01), niezdolność do samodzielnego kąpania się (P <0,005), niezdolność do samodzielnego jedzenia (P <0,05), wcześniejszy pobyt w domu opieki (P <0,05 ) i wyniki wskazujące na depresję w skali CES-D (P = 0,09). W tym sześciostopniowym modelu prawidłowo ustalono położenie warstwy w 79 procentach pacjentów.
Średnia (. SD) długość pobytu w jednostce oceniającej geriatrię wyniosła 23,6 . 13,2 dni. Dla warstwy wysokiego ryzyka średni czas przebywania wynosił 28,6 . 14,4 dnia, a dla warstwy o mniejszym ryzyku 21,1 . 11,9 dni. Wyniki dotyczące statusu funkcjonalnego, miejsca zamieszkania i korzystania z usług zdrowotnych oraz umieralności zostały opisane tutaj. Dane przedstawiono dla każdej z grup badanych jako całości, a następnie dla dwóch warstw ryzyka.
Status funkcjonalny
Tabela 3. Tabela 3. Średnie zmiany po sześciu miesiącach w ośmiu indeksach skali ADL, według grupy leczenia. * Jak pokazuje tabela 3, grupa przypisana do jednostki oceny geriatrycznej miała znacznie większą poprawę (P <0,05) niż kontrola grupa w odniesieniu do trzech podstawowych czynności związanych z samoopieką (kąpanie się, ubieranie i zdolność przenoszenia) w ciągu sześciu miesięcy po randomizacji i wykazywała tendencję do mniejszego pogorszenia jednej innej aktywności (możliwość podawania leków) [patrz też: ropowica palca, playernotes wot, próba ksantoproteinowa ]