Rak skóry płaskonabłonkowej ad 6

Badanie skórne całego ciała jest jedynym dostępnym testem przesiewowym w kierunku raka płaskonabłonkowego skóry. Ponieważ wczesna choroba jest wysoce uleczalna, a choroba przerzutowa niesie za sobą ponure prognozy, natychmiastowe wykrycie potencjalnie ratuje życie. Lekarze, którzy uważają, że nie mają umiejętności klinicznych w zakresie rozpoznawania nowotworów skóry, powinni rozważyć skierowanie pacjentów z objawami choroby do dermatologa. Szczególnie u pacjentów, u których wcześniej występowały guzy skóry, konieczne jest badanie przesiewowe w celu monitorowania nawrotów lub utrzymywania się nowotworów oraz obecności nowych zmian. W ciągu pięciu lat po leczeniu występuje 30% ryzyko wystąpienia drugiego pierwotnego raka płaskonabłonkowego w przypadku pierwszego guza.52 Ponieważ około 90% nawrotów i przerzutów występuje w ciągu pierwszych pięciu lat po leczeniu, badania przesiewowe w tym okresie mogą być wystarczające. .53-55 Odbiorcy po przeszczepie narządu powinni przechodzić regularne badania przesiewowe niezależnie od tego, czy mieli jakiekolwiek przypadki raka skóry.
Zgodnie z powszechnie przyjętymi wytycznymi, pacjenci, u których wcześniej występował rak skóry skóry niebędącej w stadium szpiczaka lub mają predysponujące schorzenia, powinni być poddawani badaniu przesiewowemu raz lub dwa razy w roku.35,37. Badania przesiewowe mogą być wykonywane co 18 do 24 miesięcy u pacjentów o niższym ryzyku. Należy zachęcać do samodzielnego badania i stosowania filtrów przeciwsłonecznych. Jeśli podejrzewa się przerzuty, próbki do biopsji powinny zostać pobrane z wyczuwalnych węzłów chłonnych do badania histologicznego, a odpowiednie badania obrazowe i laboratoryjne powinny być wykonane w celu wykrycia odległych przerzutów.
Rokowanie
Większość pacjentów z pierwotnym rakiem płaskonabłonkowym skóry ma doskonałe rokowanie. Dla osób z chorobą przerzutową rokowanie długoterminowe jest jednak wyjątkowo słabe.1,58 Wskaźnik przeżywalności dziesięcioletniej wynosi mniej niż 20 procent u pacjentów z regionalnym zajęciem węzłów chłonnych i mniej niż 10 procent u pacjentów z odległymi przerzutami. Jeśli wystąpią przerzuty, regionalne węzły chłonne są zaangażowane w około 85 procentach przypadków; około 15 procent przypadków obejmuje odległe miejsca, w tym płuca, wątrobę, mózg, skórę i kość.1,2,36,59
Leczenie
Właściwe stosowanie elektrodikacji i łyżeczkowania, wycinania lub kriochirurgii może wyeliminować do 90 procent miejscowych nowotworów o niskim ryzyku przerzutów – konkretnie, małych (.1 cm średnicy), dobrze zdefiniowanych pierwotnych zmian na szyi, tułowiu, ramionach lub nogi.2 Krioterapia i elektrodykacja i łyżeczkowanie są stosunkowo niedrogie do wykonania. Chirurgiczne wycięcie i operacja Mohsa są bardziej kosztowne, ale mogą oferować znacznie niższe odsetki nawrotów i przerzutów u pacjentów z guzami wysokiego ryzyka.
Przy elektrodikacji i łyżeczce nowotwór i otaczający brzeg tkanki nieuszkodzonej klinicznie są niszczone przez kauteryzację, a obszar jest zdrapywany za pomocą wulkanu.35 Proces ten powtarza się kilka razy, aby zmaksymalizować prawdopodobieństwo całkowitego usunięcia guza. Wadą tego podejścia jest to, że żaden próbka tkanki marginesowej nie jest dostępna do oceny. Niemniej jednak pięcioletnie odsetki wyleczeń u pacjentów z niewielkimi pierwotnymi rakami płaskonabłonkowymi leczonymi za pomocą elektrodikacji i łyżeczkowania mogą wynosić nawet 96 procent.31,60,61 Wskaźniki wyleczenia u pacjentów z guzami wysokiego ryzyka poddawanymi leczeniu dzięki tej technice są znacznie niższe.62
Pierwotne guzy pierwotne mogą być miejscowo wycięte
[podobne: rezerwa ślimakowa, przetoka pęcherzowo jelitowa, urometr ]
[przypisy: zapalenie okołostawowe barku, nawykowe zwichnięcie rzepki, pryskające bańki ]