Niewłaściwa transplantacja serca u niemowląt ad 6

Nie było ustaleń zgodnych z odrzuceniem humoralnym u biorców z dawcami niekompatybilnymi z ABO, z wyjątkiem ustaleń dotyczących autopsji, opisanych powyżej, u pacjenta 4. Przewlekłe odrzucenie (ang. Coronary vasculopathy in the graft), zdiagnozowane przez koronarografię od tego czasu nie wystąpił u żadnego biorcy z dawcą niezgodnym z ABO. Leczenie wspomagające leczenie immunosupresyjne zostało przerwane u większości biorców z dawcami niekompatybilnymi z ABO. Pięciu z ośmiu żyjących pacjentów otrzymuje obecnie monoterapię inhibitorem kalcyneuryny, a odstawienie od dodatkowej terapii immunosupresyjnej trwa nadal u dwóch pacjentów, którzy niedawno przeszli transplantację. Ze względu na istniejącą izohemaglutyninę w surowicy w momencie przeszczepu, pacjent 9 nadal otrzymywał takrolimus w małej dawce i mykofenolan mofetylu.
Zachorowalność
Odbiorcy z dawcami niekompatybilnymi z ABO nie mieli więcej przewlekłych problemów po przeszczepieniu niż biorcy z dawcami zgodnymi z ABO, a zwiększona immunosupresja nie była konieczna do zapobiegania lub leczenia odrzucenia. W szczególności u pacjentów przyjmujących dawkę niezgodną z ABO nie obserwowano żadnych przypadków choroby pooperacyjnej, choroby limfoproliferacyjnej, ciężkich oportunistycznych zakażeń lub cukrzycy. Częstość niedokrwistości, leukopenii, nadciśnienia, dysfunkcji nerek, zaburzeń lipidowych w surowicy i trudności z karmieniem była podobna w obu grupach.
Rozwój izohemaglutynin po transplantacji
Rycina 1. Rozwój przeciwciał w surowicy u przeżywających niemowląt za pomocą przeszczepów od dawców niekompatybilnych z ABO przeszczepionych przed rozpoczęciem produkcji izohemaglutyniny. Panele A i D reprezentują wytwarzanie przeciwciał przeciwko antygenowi grupy krwi A lub B w niezgodnym przeszczepie; Panele B i E reprezentują wytwarzanie przeciwciał wobec nie wyrażanego antygenu A lub B z grupy krwi; i panele C i F przedstawiają normalny rozwój przeciwciał (ekstrapolowany z Fong i wsp.)
Spośród siedmiu osób, które przeżyły, z dawcami niekompatybilnymi z ABO, którzy nadal mają pierwotne przeszczepy, sześciu nie produkowało izohemaglutynin przed przeszczepem. Zgodnie z najnowszymi danymi kontrolnymi, wytwarzanie przeciwciał przeciwko antygenom grupy krwi A lub B w niekompatybilnym przeszczepie ABO wykryto tylko u dwóch niemowląt (Pacjentów i 6); w tych przypadkach początek wytwarzania przeciwciał był opóźniony, a miana pozostały niskie (Figura 1). Pomimo wytwarzania przeciwciał przeciwko antygenom w tych przeszczepach, powtórzone biopsje nie wykazały żadnych dowodów na humoralne odrzucenie lub odkładanie immunoglobulin, fibrynogenu lub dopełniacza w obrębie przeszczepu.
Przeciwnie, wytwarzanie przeciwciał przeciwko antygenom grupy krwi z A lub B nie ulega ekspresji ani u dawcy, ani u biorcy (na przykład, wytwarzanie przeciwciała anty-B u biorcy z grupą krwi O i przeszczep z dawcy z grupą krwi A; ) postępował w sposób podobny do tego u biorców z dawcami zgodnymi z ABO, co sugeruje, że niedostateczne wytwarzanie przeciwciała przeciwko antygenom w niekompatybilnym przeszczepie ABO nie jest spowodowane terapią immunosupresyjną.
Przed przeszczepieniem, oba badane przez nas starsze niemowlęta posiadały przeciwciała surowicy na antygeny w niekompatybilnym szczepie ABO
[podobne: próba ksantoproteinowa, kortykotropina, ropowica ręki ]
[przypisy: ksantoproteinowa, ropowica palca, oczopląs pionowy ]