Niewłaściwa transplantacja serca u niemowląt ad 5

Mediana wieku w momencie przeszczepienia u biorców przeszczepów od dawców niekompatybilnych z ABO (pacjenci od do 10) wynosiła dwa miesiące (tabela 3). Retransplantacja (z przeszczepem od dawcy zgodnego z ABO) została przeprowadzona pilnie u Pacjenta 2 po urazowym uszkodzeniu początkowego przeszczepu podczas transportu. Dane dla 10 biorców przeszczepów od dawców zgodnych z ABO (pacjenci od 11 do 20), którzy przeszli transplantację w średnim wieku 5,5 miesiąca, zastosowano do porównania (tabela 3). Miana przeciwciał w surowicy przed przeszczepem
Tabela 4. Tabela 4. Miana izofhemaglutyniny w surowicy krwi u biorców przeszczepów serca od dawców niekompatybilnych z ABO. Przeciwciała surowicy anty-A lub anty-B wykryto przed przeszczepieniem u czterech biorców serc od dawców niekompatybilnych z ABO (Tabela 4). Pacjenci 2 i 10 mieli niskie miana izohemaglutynin (1: 2 lub mniej), prawdopodobnie pochodzenia matczynego, biorąc pod uwagę wiek niemowląt (sześć miesięcy lub młodsi). Pacjenci 4 i 9 mieli miano przeciwciał w surowicy zgodne z normalną produkcją izohemaglutyniny w ich wieku (14 miesięcy).
Śmiertelność
Pacjenci 3 i 4 zmarli z przyczyn uznanych za niezwiązane z niezgodnością ABO. W przypadku pacjenta 3 (grupa krwi dawcy, A, grupa krwi biorcy, O), postępujący przerost serca wystąpił dwa tygodnie po transplantacji, a pacjent zmarł w dniu 29. Biopsja endomiokardialna po transplantacji i badanie pośmiertne przeszczepionego serca nie ujawniło żadnych komórek ani komórek. humoralne odrzucenie. Nie wykryto przeciwciał przeciwko surowicy ani przeciwciał anty-B i nie było odkładania się immunoglobuliny lub dopełniacza w obrębie przeszczepu. Do potencjalnych czynników przyczyniających się do śmiertelnego przerostu mięśnia sercowego należało stosowanie wielu leków inotropowych w dużych dawkach22 oraz wrażliwość mięśnia sercowego noworodków na glukokortykoidy23 lub tacrolimus24 (co jest mało prawdopodobne w przypadku podawanych niskich dawek).
Pacjent 4 (grupa krwi dawcy, B, grupa krwi biorcy, O), który miał wykrywalne przeciwciała anty-B w surowicy przed przeszczepieniem, które zostały wyeliminowane podczas przeszczepu, zmarł z powodu aspiracyjnego zapalenia płuc w dniu 24 po transplantacji. Przeciwciała anty-B surowicy wykryto dzień przed śmiercią (miano, 1: 4), ale funkcja przeszczepu była prawidłowa w badaniu echokardiograficznym; biopsja wykazała łagodne odrzucenie komórkowe i brak odrzucenia humoralnego. Badanie pośmiertne wykazało łagodne odrzucenie komórkowe i humoralne – w szczególności obrzęk i zapalenie naczyń, z odkładaniem się w obrębie przeszczepu immunoglobuliny i fibrynogenu, ale nie dopełniaczem. Znaczenie tych wyników w stosunku do wyniku klinicznego jest niejasne.
Odrzucenie i modulacja immunosupresji
Tabela 5. Tabela 5. Terapia immunosupresyjna i wzory odrzucania u biorców przeszczepów serca od niekompatybilnych z ABO i dawców zgodnych z ABO. Żadne niemowlę nie miało hiperaktywnego odrzucenia. U biorców z dawcami niekompatybilnymi z ABO, ostre odrzucenie komórek występowało sporadycznie: żadne niemowlę nie miało więcej niż jednego epizodu, a epizody, które wystąpiły, łatwo ustępowały po krótkotrwałej terapii glikokortykosteroidami o dużej dawce (Tabela 5). Wśród biorców z dawcami zgodnymi z ABO występowała nieznacznie większa częstość epizodów odrzucenia (Tabela 5), być może dlatego, że nie podano im kombinacji takrolimusu i mykofenolanu mofetylu stosowanych w immunosupresji u większości biorców z dawcami niekompatybilnymi z ABO lub z powodu byli starsi w momencie przeszczepienia (mediana wieku, 5,5 vs
[hasła pokrewne: ropowica palca, fonastenia, zapalenie okołostawowe barku ]
[patrz też: pryskające bańki 3, mahjong jeja, próba ksantoproteinowa ]