Aktywacja krzepnięcia po podaniu czynnika martwicy guza pacjentom w stanie normalnym ad 6

Wewnętrzna droga jest inicjowana przez aktywację układu kontaktowego, podczas której czynnik zymogeny XII i prekallikreina są przekształcane odpowiednio w czynnik XIla i kalikreinę.27 Enzymy te są szybko inaktywowane przez krążące inhibitory proteinaz, z których najważniejszy jest inhibitor C1 . U pacjentów z posocznicą odnotowano obniżenie poziomów czynnika XII i prekalikreiny25, 27 i zwiększonych poziomów kompleksów inhibitora czynnika XIIa-C1 i kompleksów inhibitora kallikreiny-C125 i interpretowano je jako wskazujące na aktywację kontaktową. W niniejszym badaniu poziomy tych zymogenów i kompleksów inhibitorów proteinazy w osoczu pozostawały w zakresie prawidłowym po wstrzyknięciu czynnika martwicy nowotworu, wskazując, że układ kontaktowy nie był stymulowany. Brak aktywacji wewnętrznej drogi był dodatkowo poparty obserwacją, że poziomy peptydu aktywacyjnego czynnika IX w osoczu, fragment utworzony podczas konwersji czynnika IX na czynnik IXa, a zatem wskazujący na aktywację czynnika IX, 21 in vivo, nie były znacząco na które ma wpływ podanie czynnika martwicy nowotworu. Niewyłączenie układu kontaktowego w aktywacji krzepnięcia po wstrzyknięciu małej dawki czynnika martwicy nowotworu może wskazywać, że chociaż istnieją dowody na to, że układ kontaktowy jest aktywowany w trakcie posocznicy, nie jest wymagany do inicjacji koagulatora. odpowiedź. Ponieważ wewnętrzna ścieżka nie została aktywowana w naszym eksperymencie, generowane przez nas działanie czynnika Xa musiało być wynikiem aktywacji zewnętrznej drogi lub alternatywnych ścieżek. Zewnętrzna droga jest inicjowana przez ekspresję aktywności czynnika tkankowego. Dowody na indukcję in vivo drogi zewnątrzpochodnej w posocznicy uzyskano obserwując zwiększoną aktywność czynnika tkankowego w monocytach pacjentów z zakażeniem meningokokowym.28 W warunkach in vitro czynnik martwicy nowotworów może stymulować syntezę czynnika tkankowego. komórki śródbłonka i jednojądrzaste, ale efekt ten staje się widoczny dopiero po kilku godzinach.11 12 13, 29 Jednak ostatnie badania immunohistochemiczne wykryły znaczną ekspresję czynnika tkankowego w przydance naczyniowej, która jest anatomicznie zamaskowana z krwi.30 Szybkie generowanie obserwowany w naszym badaniu czynnik Xa mógł być wynikiem ekspozycji tego podśródbłonkowego czynnika tkankowego na białka osocza, co ułatwiła zwiększona przepuszczalność naczyń wywołana przez czynnik martwicy nowotworu.31, 32 Jednakże aktywacja wspólnej ścieżki może być wynikiem bezpośredniego rozszczepienia proteolitycznego czynnika X za pomocą alternatywnego mechanizmu. Wykazano, że czynnik X można szybko związać z adhezyjnym receptorem Mac-1 (składnik kompleksu CD 11/18) na stymulowanych monocytach, a następnie aktywowany. Współczynnik martwicy nowotworu wywołuje ekspresję kompleksu CD11 / 18, 34, ale czy to umożliwia aktywację czynnika X jest obecnie nieznane.
Maksymalne poziomy F1 + 2 w osoczu osiąga się od dwóch do pięciu godzin po maksymalnym stężeniu w osoczu peptydu aktywacyjnego czynnika X, co wskazuje na opóźnienie pomiędzy maksymalną aktywacją czynnika X a prochem protrombiny.
[hasła pokrewne: wątroba muszkatołowa, ropowica palca, próba rinnego ]